Heyecanla çarpan kalple kapıyı aralıyorum. Bodrum Marina’nın ışıkları hâlâ pencereden sızıyor, tuzlu hava tenimde hafif bir serinlik bırakıyor. Bitez’den gelen kısa yol yorgunluğunu atmışım, şimdi sıra sende.
Parmak uçlarım gömleğinin düğmelerinde geziniyor, nefesin ensemde ısınırken kısa kısa gülüyorum. Cumhuriyet Caddesi’nden geçen arabaların uğultusu dışarıda kalıyor; içeride sadece ten teması, hızlı kalp atışları ve saatlik zamanın tadını çıkarıyoruz. Turgutreis’ten Ortakent’e kadar uzanan bu sahil şeridinde, benimle geçen her dakika başka bir ritim tutturuyor.
İşte şimdi, kapı arkanda kapandı bile.
Comments