Sadece anal seviyorum ve bunu her seferinde yeniden keşfediyorum. Bodrum Marina’nın sabah sisi dağılırken Turgutreis’ten gelen yolun sonundaki evimde, Gümbet’in hâlâ uyanmamış sokaklarını arkamda bırakıp kendimi birinin ellerine bırakıyorum. Parmak uçlarından belime inen sıcaklık, kalçamın kıvrımında biriken nabız, her dokunuşun uzun bir nefes gibi içime işlemesi…
Barlar Sokağı’nın gece sesleri kesildikten sonra kalan o sessizlikte, tenimin en gizli kıvrımına uzanan parmaklar, yavaş yavaş derinleşen ritim, nefesimin kontrolü tamamen başkasına bırakılmışken duyduğum o tatlı sızı… Ortakent’ten geçen ilk otobüs korna çalmadan önce, Bodrum Kalesi’nin gölgesi pencereden içeri süzülürken, sabahın ilk ışığına rağmen hâlâ karanlıkta kalmayı tercih ediyorum. Bu ritüel bittiğinde geriye sadece yumuşak bir gülümseme ve tekrarlanmak üzere bırakılan bir davet kalıyor.
Comments